​

                        52 વર્ષ નાં રચનાં G 👉🏼 👰🏼‍♂️ , જેનું શરીર કોઈ બીબામાં ઢાળેલી મૂર્તિ જેવું 💃 ભરાવદાર અને સુડોળ હતું, 

                   તે જલંધરના એક ઘોંઘાટિયા વિસ્તારમાં આવેલી , સિલાઈ મશીનની ફેક્ટરીમાં સુપરવાઈઝર તરીકે કામ કરતી હતી.🥰

                        તેનો રંગ 👉🏼👰🏼‍♂️ એકદમ કંચન જેવો સાફ હતો,

                      અને જ્યારે તે કામ દરમિયાન પોતાની સુતરાઉ સાડીનો છેડો,  (પલ્લુ)  જયારે 🥰 કમરમાં ખોસીને મશીનોની વચ્ચેથી પસાર થતી, 

                     ત્યારે ફેક્ટરીના  તમામ કારીગરોની નજર તેની ચાલ પર અટકી જતી હતી.🥰

                      રચનાં G ના પતિ, એક પ્રાઈવેટ બસના ડ્રાઈવર હતા, જેઓ મોટે ભાગે લાંબા રૂટ પર રહેતા હતા,

               જેના કારણે રચનાં G એ ઘર અને બહારની જવાબદારીઓ , એકલીએ જ સંભાળવી પડતી હતી.                   આટલા સંઘર્ષો પછી પણ તેના ચહેરા પર એક અજીબ આકર્ષણ હતું 🥰

               અને તેના ભરાવદાર અંગો તેની સાદગીભરી સાડીઓમાં પણ પોતાની આભા બિખેરતા રહેતા હતા.

​                      ફેક્ટરીના નવા મેનેજર તરીકે આવેલા 42 વર્ષના  આનંદ sir  જ્યારે પહેલીવાર રચનાં G ને જોઈ, 

             ત્યારે તેને લાગ્યું જાણે મશીનરીના એ શુષ્ક વાતાવરણમાં તાજી હવાનો કોઈ ઝોકો આવી ગયો હોય. 

            આનંદ એક  શહેરનો ભણેલો-ગણેલો અને સંસ્કારી યુવાન હતો, 

                      જેની નજર રચનાં G ની કાર્યકુશળતા કરતા, વધારે તેના સુડોળ દેહ , અને તેની ઊંડી આંખોના આકર્ષણમાં ગૂંચવાઈ ગઈ હતી.🥰

​                     આનંદ અવારનવાર કામના બહાને રચનાં G ને  પોતાની કેબિનમાં બોલાવતો, અને કલાકો સુધી , તેની સાથે મશીનોની જાળવણી વિશે ચર્ચા કરતો, 

                    પણ તેની નજર રચનાં G ના ચહેરા અને તેની ગરદન પરથી પસાર થતા , પરસેવાના ટીપાંને નિહાળતી રહેતી. 

                       જૉકે 🥰 રચનાં G ને પણ આનંદ નો આ સૌમ્ય સ્વભાવ, અને તેની વાતોમાં છુપાયેલો આદર ખૂબ ગમતો હતો, 

                    કારણ કે ફેક્ટરીના બાકીના લોકો તેને અવારનવાર અજીબ નજરોથી જોતા હતા.

જયારે આનંદ ,,🥰

​

                         એક બપોરે જ્યારે પંજાબની બફારાવાળી ગરમી, તેની ચરમસીમાએ હતી. અને ફેક્ટરીનું કૂલર પણ જવાબ આપી ગયું હતું, 

                ત્યારે રચનાં G, રજિસ્ટર લઈને આનંદ પાસે પહોંચી.

                 બફારાને કારણે તેની પાતળી સુતરાઉ સાડી તેના શરીર સાથે ચોંટી ગઈ હતી,

                 જેનાથી તેના અંગોનો આકાર વધુ સ્પષ્ટ દેખાઈ રહ્યો હતો.

​                    આનંદ એ જ્યારે તેને આ હાલતમાં જોઈ ,

                  તો તેના હાથમાંથી પેન છૂટી ગઈ, રૂમના સન્નાટામાં કૂલરના અવાજની વચ્ચે  રચનાં G ના શ્વાસનો અવાજ સ્પષ્ટ સંભળાતો હતો. 

                     રચનાં G એ પોતાની સાડીનો છેડો ઠીક કરવાનો પ્રયત્ન કર્યો, 

                   પણ આનંદ e ધીમેથી તેનો હાથ પકડી લીધો અને તેને પંખાની સીધી હવામાં બેસવા કહ્યું.

​                           તે ક્ષણની નિકટતાએ બંને વચ્ચે એક અણધાર્યો સંબંધ બનાવી દીધો હતો.

                 રચનાં G ને લાગ્યું, કે આનંદ ના સ્પર્શમાં એ હૂંફ હતી🥰 

                     જેની તેને પોતાના એકલવાયા જીવનમાં ખોટ વર્તાતી હતી.

                    આનંદ e ધીમેથી, તેનો પરસેવો પોતાના રૂમાલથી લૂછ્યો, 

                  તો  રચનાં G એ પોતાની આંખો મીંચી દીધી 

                   અને પોતાની જાતને એ સુખદ અહેસાસને હવાલે કરી દીધી.🥰

​                          તે દિવસ પછી ફેક્ટરીની એ નીરસ દીવાલો,

                          હવે તેમના માટે પ્રેમની કથા લખવા લાગી હતી. 

               લંચ બ્રેક સમયે બંને અવારનવાર ગોદામના પાછળના ભાગમાં મળતા ,

જ્યાં શાંતિ હતી.  રચનાં G , આનંદ માટે ઘરથી પરોઠા અને અથાણું લઈ આવતી.   

                  અને આનંદ તેને શહેરની નવી વાર્તાઓ સંભળાવતો,

                 જેનાથી રચનાં G નું બોજ જેવું જીવન રંગોથી ભરાઈ ગયું હતું.🥰

​                          રચનાં G નું ભરાવદાર શરીર અને તેના ચહેરા પર આવેલી નવી ચમક🥰  હવે ફેક્ટરીમાં ચર્ચાનો વિષય બનવા લાગી હતી,

                    પણ હવે  રચનાં G ને કોઈની પરવા નહોતી. 

                K m k તે જાણતી હતી, કે આનંદ તેને ફક્ત એક દેહ તરીકે નહીં, 

                  પરંતુ એક માણસ તરીકે 🥰 ચાહે છે,

અને હાં 🥰 ચાહવું એટલે પ્રોપર્ " પ્રેમ  " જ🥰 

                જેણે તેના આત્મસન્માનને નવી ઊંચાઈઓ આપી હતી.

​                              એક સાંજે જ્યારે ફેક્ટરીમાં રજા થઈ ગઈ હતી, અને આકાશમાં કાળા વાદળો ઘેરાયા હતા, 

                        આનંદ અને રચનાં G ઓફિસમાં એકલા કેટલીક ફાઈલો જોઈ રહ્યા હતા. 

                      અચાનક જોરદાર વરસાદ શરૂ થયો અને રૂમની લાઈટ ઝાંખી થઈ ગઈ, 

               વરસાદના ટીપાંના અવાજે વાતાવરણને વધુ આત્મીય અને ગાઢ બનાવી દીધું હતું.

                             આનંદ e રચનાં G ને ,પાછળથી પોતાની બાહોમાં ભરી લીધી, 🫂

                        અને રચનાં G એ પણ પોતાનું માથું તેની મજબૂત છાતી પર ટકાવી દીધું.

                       તે અનુભવી શકતી હતી, કે આનંદ ના ધબકારા તેના પોતાના ધબકારા સાથે લય મિલાવી રહ્યા છે. 

                                  તે ભેજવાળા વાતાવરણમાં રચનાં G નું સુડોળ શરીર આનંદ ની બાહોમાં એકદમ સુરક્ષિત અનુભવી રહ્યું હતું, 🥰

               જાણે તેને તેની મંજિલ મળી ગઈ હોય.

​                          રચનાં G એ ધીમેથી ફરીને આનંદ ની આંખોમાં જોયું, 

               ત્યાં ફક્ત સમર્પણ 🫂અને પ્રેમ 🥰હતો, જેણે તેના મનની બધી શંકાઓને ,

                    એક ક્ષણમાં મિટાવી દીધી હતી. તે બંનેએ તે સાંજે, ફેક્ટરીના એ જૂના ટેબલ પાસે બેસીને એ સુખદ ક્ષણો જીવી હતી,🥰 જે કદાચ તેમણે પોતાના સપનામાં પણ વિચારી નહોતી.🥰

​                            સંબંધોની આ નવી ગૂંચવણે રચનાં G ને એક નવી શક્તિ આપી હતી. 

                       તે જાણતી હતી કે આ દુનિયાની નજરમાં આ ખોટું હોઈ શકે છે, 

પણ ,, પણ તેના આત્મા માટે ,

આ સૌથી સાચું હતું.🥰  આનંદ તેને એ સન્માન અને એ ચાહત આપી હતી,

                    જે તેના પતિની વ્યસ્તતા અને બેરુખીને કારણે ક્યાંક ખોવાઈ ગઈ હતી.😔

​                       જ્યારે work ni  સીઝન પૂરી થઈ અને આનંદ ના પાછા જવાનો સમય આવ્યો, 

               ત્યારે રચનાં G ની આંખોમાં આંસુ 😥😢 હતા, 

                   પણ તેના ચહેરા પર એક સંતોષભર્યું સ્મિત પણ હતું. 🥰 

                આનંદ તેને વચન આપ્યું કે તે દર મહિને તેને મળવા આવશે,

                 અને તેમની વચ્ચેનો આ શાંત સંબંધ આમ જ ચાલતો રહેશે, કોઈ પણ સામાજિક બંધન વગર.🥰

​                       રચનાં G આજે પણ તે જ ફેક્ટરીમાં કામ કરે છે, 🥰

                 પણ હવે તેની ચાલમાં એક અલગ જ આત્મવિશ્વાસ અને ગર્વ દેખાય છે.

                  તે હવે એ મશીન જેવી જિંદગીનો હિસ્સો નહોતી, પણ તેની પાસે એ હસીન યાદોનો 🥰ખજાનો હતો .

        જે તેને રોજ નવો ઉત્સાહ આપતો હતો.🥰🥰🥰

                       ​તે ફેક્ટરીના ધુમાડા અને મશીનોના અવાજની વચ્ચે, 

                     એક પ્રેમ કહાની આજે પણ શાંતિથી શ્વાસ લે છે, 

                    જે ફક્ત આનંદ અને રચનાં G ના દિલમાં ધબકે છે.

                    રચનાં G એ શીખી લીધું હતું 🥰 

કે ❓ ક્યારેક જિંદગી આપણને એ ખુશીઓ એવી જગ્યાએ આપે છે.🥰

                જ્યાં આપણે તેની આશા પણ નથી કરતા, બસ તેને અપનાવવાની હિંમત હોવી જોઈએ.🥰🥰🥰🥰🥰

મેં ઑર મેરે એહસાસ.....!!!!!!!