ચિંતન આચાર્ય - (24 November 2025)મૌલિકભાઈ, આ એક ખૂબ જ હૃદયસ્પર્શી અને પ્રેરણાદાયી વાર્તા લખી છે. તમે મિથિલાની હતાશાથી લઈને ફરી બેઠા થવા સુધીની મનોસ્થિતિનું અદભુત વર્ણન કર્યું છે. વાર્તાનો સૌથી શ્રેષ્ઠ ભાગ એ હતો કે જેમાં મિથિલાનું સપનું (ભીડ, બૂમો અને મશાલ) અને હકીકતમાં બનેલી ઘટના એકબીજા સાથે ભળી જાય છે. એ કલ્પના ખરેખર દાદ માંગી લે તેવી છે. આ દર્શાવે છે કે જીવનમાં જીતવાની વ્યાખ્યા હંમેશા મેડલ નથી હોતી, ક્યારેક જીવવું એ જ સૌથી મોટી જીત હોય છે.
'હારવું અપરાધ નથી, હારી જવું જરૂર છે' - આ સંવાદ જીવનનો મોટો બોધ આપે છે. ફિલ્મની વાત, કુતરાની વાત આમ નાની છે પણ મોટી શીખ આપે છે. અને રૂપકો વિષે વધારે લખવું એ સૂરજને દર્પણ દેહડવા જેવું જ હશે.
પગ ગુમાવ્યા પછી પણ નવા ધ્યેય સાથેનો અંત વાર્તાને એક સકારાત્મક ઊંચાઈ આપે છે.
સુંદર સર્જન! 💐💐💐💐
00
SABIRKHAN PATHAN - (21 November 2025)ખૂબ મહેનત કરી છે. વાર્તાની માવજત ગજબની કરી. પરિસ્થિતિ જ છલાંગ મારતાં શિખવે
00
Rupesh dalal - (19 November 2025)બહુ સુંદર રીતે માવજતથી લખાયેલી વાર્તા. 👌👌 અને એમાં આખરી શબ્દોએ ખરેખર ચાર ચાંદ લગાવી દીધા... પેરા ઓલિમ્પિક ક્વોલિફાયર... ❤️❤️ખૂબ અભિનંદન 💐💐
00
જાગૃતિ 'ઝંખના''મીરાં' - (16 November 2025)મરવા માટે જેટલી વીરતા બતાવવી પડે એથી વધુ વીરતા બતાવવી પડે જિંદગીને જિંદાદિલીથી જીવવામાં! આ વાતને આપની અદ્ભુત લેખિની વડે બખૂબી લખી શક્યા છો ભાઈ... આખી વાર્તાના તમામ દ્રશ્યો નજરે જોયા એ આ વાર્તાની ઊંચાઈ..✍️👌👌👌👌👌
મૌલિક ત્રિવેદી
