Alpa Makwana - (10 April 2026)ખુબ સુંદર રચના.....🙏🙏🙏
01
SABIRKHAN PATHAN - (04 April 2026)બધાં જ દૃશ્યોને નજર સામે લાવી મૂકતું બારીક લેખન.... માતા સંતાનના ભલા માટે જ પોતાના હૃદય પર પથ્થર મૂકી દૂર મોકલે છે. સંતાનો ક્યારેય માતાની ઉદ્દાત ભાવનાને ન સમજી શકે. વિદેશી બની ગયેલા દીકરાને હવે વતન પરાયું લાગે છે. લોહીનાં સગપણ એના માંહ્યલાને રીઝવી શકતાં નથી. આ તે કેવી યાંત્રિકતા! એક તરફ વાર્તા નાયક પ્રત્યે દયા પણ આવે છે અને પરિવારને માફ ન કરવા બદલ ગુસ્સો પણ.... ખૂબ જ સુંદર વાર્તા... ખાસ કરીને જૂની ઢબના મકાનો મસ્જિદ, દેરાસર કુલ્ફી.... બધુજ આંખ સામે આવી ગયું
11
જાગૃતિ 'ઝંખના''મીરાં' - (03 April 2026)સરસ વાર્તા... ઘણાં વિષયો ઘણી વાર લખાઈ ચૂક્યા હોય પણ તેને માહોલ અને શૈલી અલગ મુકામ પર લઈ જાય.. આ વાર્તા એવી જ અદ્ભુત રીતે લખાયેલ છે. ખૂબ સુંદર શૈલી...✍️👌👌
11
મૌલિક ત્રિવેદી - (01 April 2026)મને એવો થોડો ઘમંડ જયારે આવેને કે મને ગુજરાતી ભાષાની બોલીની બધી ફ્લેવર સમજાય છે ત્યારે હું એ ઘમંડ તોડવા મરિયમ મેમની વાર્તાઓ વર્ષોથી વાંચું. આજે એક નવીજ બોલી અને કેટલાય નવા શબ્દો શીખ્યો. ક્યાંક કોકના મોઢે આ વર્ષો પહેલા સાંભળેલું પણ આજે ફરી વાંચીને થયું કે આ બોલી શીખીને કોક એક વાર્તામાં જરૂર વાપરીશ.
કહેવાય છે કે લગ્ન/નિકાહ કે આપણે એને જે પણ કહીએ, વ્યક્તિગત નહિ પણ પારિવારિક પ્રસંગ છે. પણ આવા પ્રસંગ વાંચીયે ત્યારે આ પ્રસંગ ઘટના ઘટી હોય તેવું વધારે લાગે. જેમ ધક્કો મારી ઉડાડી દેવાયેલા પંખી બાળ પાછા આવતા નથી તેમ આવા દીકરા પણ કદાચ પાછા નહિ આવતા હોય. પણ જે ધરતી સાથે આવો સંબંધ રહ્યો હોય તેને તમે એક ઝાટકે તોડી શકો? કે માં વિના જેનો દિવસ ન ઉગ્યો હોય તેવો દીકરો મરતી મા ને જોવા પણ માંડ આવે તો સંઘર્ષના પંદર વર્ષ જવાબદાર કે રાહ ? સવાલ ઘણા ઉભા કર્યા આ વાર્તાએ . તમે ડોકટોર નથી કદાચ પણ સંબંધોની નસ તમે પારખો છો તેવી કોઈ પારખી શકતું નથી.
નવી લોકબોલી શીખવાડવા માટે અને આ યાત્રાએ લઇ જવા માટે આભાર. NRI તરીકે બંને તરફની મૂંઝવણ સમજી અનુભવી શક્યો.💐💐
21
Bhavana Rathod - (01 April 2026)લાગે ...સાવ સરળ રસ્તો,જાણીતા વળાંકો,પણ મંઝીલ મળે અચરજ ભરી...👌👌👍👍🌻🌻
મરિયમ ધુપલી 
