સમય હાથમાંથી સરકતી રેતી જેવો છે, જે સતત વહી રહ્યો છે. જીવનની આ અનિશ્ચિત સફરમાં માણસ મોહ-માયા અને અધૂરી ઈચ્છાઓમાં અટવાયેલો રહે છે, પણ અંતે તો બધું જ કાળના વહેણમાં વહી જવાનું છે. આમ છતાં, નસીબ પર આધાર રાખવાને બદલે 'આશા' (ઉમ્મીદ) ના જોરે જીવન જીવતા રહેવાનો સંદેશ અહીં મળે છે.
મુખ્ય મુદ્દા:
સમય: અટકાવવો અશક્ય છે.
વાસ્તવિકતા: બધું જ નાશવંત છે.
સંઘર્ષ: મનની તરસ અને અધૂરા સપના.
અંતિમ ભાવ: નિરાશા છોડીને આશા સાથે ઉડવાની વાત.
Utpal Chauhan
