એક નાનકડું ગામ એક દિવસ જાણે છે કે તે સરકારી કાગળોમાં અસ્તિત્વમાં નથી. કોઈ આપત્તિ નથી, કોઈ મહામારી નથી—ફક્ત એક લાલ સિક્કો, જે કહે છે કે ગામ હવે યાદીમાં નથી.
આ સમાચાર ગામમાં અફરાતફરી અને વિચિત્ર શાંતિ લઈને આવે છે. ધીમે ધીમે લોકો સમજવા લાગે છે કે અસ્તિત્વ ફક્ત નકશા અને ફાઈલોથી નક્કી થતું નથી. ત્યારે ગામ એક અણધારી અને પ્રતીકાત્મક નિર્ણય લે છે—પોતાનો અંત્યેષ્ટિ સંસ્કાર કરવાનો.
ગ્રામ્ય જીવનની સરળ ભાષા, સૂક્ષ્મ વ્યંગ અને માનવીય સંબંધોના તાણાવાણાથી બનેલી આ વાર્તા પૂછે છે: શું ઓળખ કાગળ આપે છે, કે સાથે જીવવાની અનુભૂતિ?
“અંત્યેષ્ટી— અસ્તિત્વની” માણસ અને વ્યવસ્થાની વચ્ચેના અંતરને સંવેદનશીલ રીતે રજૂ કરે છે.
Dhaval Kanzariya
